อ ง ศ า ที่ ส า ม ร้ อ ย ห ก สิ บ เ อ็ ด.

 

ในร้านค้าแห่งหนึ่ง


"เดี๋ยวตกเย็น  ปิดร้านจะออกไปลงชื่อขออภัยโทษ"
"เออๆ ไปด้วยๆ  " เสียงสมาชิกที่เหลือต่างนัดแนะ
"เดี๋ยวลูกค้าคนนี้ออกจากร้าน  เดี๋ยวปิดร้านไปเลย"


เธอเลือกสินค้าที่ต้องการเสร็จเรียบร้อย  แล้วเดินไปจ่ายเงิน
รับเงินทอนเสร็จ  พนักงานที่ยื่นเงินให้ชักชวนขึ้นมาว่า
"ไปลงชื่อขออภัยโทษด้วยกันไหมคะ"


"คะ?  ขออภัยโทษ  ทำไมต้องขอ?"  ทำหน้าเอ๋อๆ โง่ๆ งงๆ ชวนสงสัย
"เอ่อ  ก็เค้าจะได้ไม่ผิดไง  จะได้กลับมาสักที"


"เหรอ...  เดี๋ยวนะคะเค้าทำผิดอะไรเหรอคะ  ถึงต้องขอ"
"เค้าไม่ได้ทำผิดอะไรเลยนะ"


"ก็นั่นสิ  ถ้าเค้าไม่ทำผิด  แล้วทำไมเราต้องไปลงชื่อขออภัยโทษ  ถ้าจำไม่ผิด  การขออภัยโทษนี่ต้องเป็นคนที่ต้องโทษ  ทำผิด  ติดคุกก่อนแล้วค่อยทำเรื่องขอไม่ใช่เหรอคะ  แล้วพี่จะไปลงชื่อทำไม  นู๋ไม่เข้าใจ?"
"เอ่อ.."  อึ้งอยู่นาน
"อย่างน้อยเค้าจะได้กลับมา  เข้าประเทศได้ไง"  พี่แกพูดต่อว่างี้


"เหรอ..  ไม่ทราบว่าใครห้ามเค้าเข้าประเทศคะ  เงินเค้าตั้งหลายล้าน  แค่ซื้อตั๋วไม่กี่หมื่นเค้าก็บินกลับมาได้แล้ว  อยากกลับก็กลับมาสิ  ไม่เห็นว่ามีใครห้ามสักหน่อย"


"กลับมาแล้วเดี๋ยวโดนคนไม่ดีรังแก  มีแต่คนบอกว่าแกโกง  สงสารแก"
"เอ้า  ถ้าโกงหรือว่าไม่ผิดจริงๆ เค้าต้องรีบกลับมานะพี่  กลับมาต่อสู้เรียกร้องความยุติธรรมของตัวเองสิ   แต่หนูก็เห็นเค้าโฟนอะไรนะ  อ้อ! โฟนอินทางจอท่าทางเค้าดูสบ๊าย  สบาย  ไปประเทศโน้น  ไปประเทศนี้ยังกับราชาแน่ะ  ดูแล้วไม่เห็นน่าสงสารเลย"

 

เธอถึงบ้านอย่างปลอดภัยโดยไม่มีใครตีหัว!!